100 wetsvoorstellen, 13 gesneuvelde prijsplafonds: wat er in 2026 echt door kwam in de VS

Terwijl Europa wacht op wetten die in 2028 in werking treden, heeft de VS 2026 besteed aan wetgeving over ticketdoorverkoop op hoog tempo. Niet in het Congres, waar de TICKET Act al twee zittingsperiodes vastzit, maar in de parlementen van de staten. Er zijn dit jaar meer dan 100 wetsvoorstellen over ticketing ingediend. Drie rechtsgebieden hebben inmiddels regels aangenomen die verkopers binnen maanden binden in plaats van jaren.

Het cijfer dat er werkelijk toe doet is echter het andere: ongeveer 13 voorstellen voor prijsbeheersing haalden het niet. Die verhouding is het eigenlijke verhaal van de zitting van 2026, en het is het deel dat de persberichten van beide kampen weglaten.

Dit is wat er door kwam, wat vastliep, wie het aanjoeg en wat het betekent als je aanbiedt op de Amerikaanse markt. Stand van zaken: augustus 2026.

Vermont: een plafond dat veel smaller is dan de kop

Act 109 geldt sinds 1 juli 2026 en wordt standaard omschreven als een plafond van 110 %, dus maximaal tien procent opslag. Die omschrijving klopt qua getal en klopt niet qua reikwijdte.

Het plafond geldt alleen als een evenement plaatsvindt in een onafhankelijke zaal en aan één van drie extra voorwaarden is voldaan: de zaal heeft 3.000 plaatsen of minder; het is een zaal zonder winstoogmerk die naast livevoorstellingen ook landbouwbeurzen, tentoonstellingen of meerdaagse gemeenschapsevenementen huisvest; of de zaal wordt hoofdzakelijk gebruikt voor universiteits- of amateursport.

«Onafhankelijke zaal» is wettelijk gedefinieerd, en die definitie doet al het werk. De zaal moet het merendeel van de inkomsten, giften niet meegerekend, uit betaalde evenementen halen; mag niet in meerderheidshanden zijn van een beursgenoteerd bedrijf; en mag geen zalen exploiteren in meer dan tien staten. Arena’s en amfitheaters — precies de tickets waar de marges op zitten — vallen er volledig buiten.

De rest van de wet is breder dan het plafond en weegt zwaarder. Een ticket verkopen dat je op het moment van verkoop niet bezit is ronduit verboden. Net als misleidende doorverkoopsites die eruitzien als een officiële kassa.

De handhaving loopt via het Consumer Assistance Program van de procureur-generaal, als oneerlijke handelspraktijk, met boetes tot 10.000 dollar per overtreding. Het is klachtgestuurd: een onderzoek begint als iemand melding doet, niet als een algoritme een advertentie signaleert.

En de wet loopt af. Artikel 2 trekt het hele hoofdstuk over doorverkoop in op 1 juli 2028. Verlengt of vervangt de wetgever het niet, dan verdwijnt alles hierboven twee jaar en één dag na inwerkingtreding. Vermont heeft zichzelf een proef geschreven, geen oplossing.

Washington D.C.: het strengste getal van het land, op een trage klok

De RESALE Act — Restricting Egregious Scalping Against Live Entertainment — is in juli unaniem door de gemeenteraad aangenomen. De rekensom is de strakste van het land:

• doorverkoop is begrensd op 10 % boven de ticketprijs;
• platformkosten daarover zijn begrensd op nog eens 10 %;
• een koper betaalt dus hooguit 120 % van de oorspronkelijke prijs, alles meegerekend.

Daarnaast: een verbod op speculatieve advertenties en een vergunning- en borgplicht voor iedereen die meer dan 50 tickets per jaar aanbiedt. Die drempel is de bepaling die het meest waarschijnlijk mensen raakt die zichzelf niet als handelaar zien.

Twee kanttekeningen tellen. De wet ziet op concerten en live entertainment, niet op sportevenementen. En bij een amendement op het laatste moment van raadslid Brooke Pinto (Ward 2) schrapte de raad de passage die de burgemeester had toegestaan ook de kosten van primaire verkopers als Ticketmaster te reguleren. Een wet die verkocht werd als eerlijkheid rond servicekosten reguleert nu één kant van dat probleem.

Geldend recht is het bovendien nog niet. Het gaat naar burgemeester Muriel Bowser en daarna door de toetsing van 30 dagen door het Congres die elke permanente D.C.-wet moet doorstaan. Overleeft het beide, dan geldt het vanaf 1 januari 2027.

North Carolina: geen plafond, en het meest waarschijnlijke sjabloon

North Carolina deed het tegenovergestelde van een kop. Artikel 5.8 van SB 257, de begrotingswet 2026 die gouverneur Josh Stein op 7 juli tekende, creëert een nieuw artikel 9 in hoofdstuk 75 van de staatswetgeving zonder de prijs aan te raken.

Wat het in plaats daarvan eist: totaalprijzen die vanaf het begin zichtbaar zijn, een verbod op speculatieve verkoop, strengere beperkingen op koopbots, een duidelijke melding op doorverkoopplatforms dat het om doorverkoop gaat — en een link naar de oorspronkelijke verkoper, zodat de koper de primaire prijs zelf kan nagaan.

Het geldt voor tickets die op of na 1 oktober 2026 worden verkocht of doorverkocht.

Geen plafond, geen vergunning, geen borg. Alleen de plicht om de koper te tonen waar hij werkelijk naar kijkt. Van de drie is dit de wet die het vaakst gekopieerd zal worden, omdat het de enige is die niemand economisch hoeft te verdedigen.

Naast elkaar

	Vermont	Washington D.C.	North Carolina
Instrument	Act 109	RESALE Act	SB 257, § 5.8
Prijsregel	110 % van origineel, alleen onafhankelijke zalen	110 % + 10 % kosten = 120 % totaal	geen
Speculatieve advertenties	verboden	verboden	verboden
Vergunning voor doorverkopers	nee	ja, boven 50 tickets per jaar	nee
Reikwijdte	evenementen in kwalificerende zalen	concerten, geen sport	live entertainment
In werking	1 juli 2026	1 januari 2027, na toetsing	1 oktober 2026
Handhaving	procureur-generaal, op klacht, $ 10.000 per overtreding	vergunning- en consumentenrecht D.C.	oneerlijke praktijk, hoofdstuk 75
Vervaldatum	1 juli 2028	—	—

Wat het niet haalde, en waar de strijd naartoe verschuift

Dertien plafondvoorstellen sneuvelden deze cyclus. De twee die nog leven verdienen aandacht, want zij bepalen of 2026 als golf of als uitschieter wordt gelezen.

Californië. AB 1720, de Fans First Act, zou doorverkoop begrenzen op 110 % van de oorspronkelijke prijs met 10 % maximale kosten. Het voorstel is door commissies, maar draagt inmiddels een formeel bezwaar van het ministerie van Financiën en een groeiend parlementair dossier vol twijfel of het plafond de koper überhaupt helpt. Het zusterwetsvoorstel AB 1349 — speculatieve tickets, bots, misleidende praktijken — passeerde elke senaatscommissie unaniem. Die splitsing is leerzaam: de transparantiehelft loopt wrijvingsloos, de prijshelft niet.

Massachusetts. Het zelfstandige voorstel liep vast; het bestuur overweegt nu de begrotingsroute, dezelfde die Ontario en North Carolina namen. Begrotingswetten slaan de hoorzittingen over, wat ze aantrekkelijk maakt en precies de reden is dat de resulterende tekst later reparatie nodig heeft — zoals Ontario nu ontdekt.

Maine geldt al en wordt zelden genoemd: 10 % plafond plus verboden op bots, speculatieve tickets en verborgen kosten, sinds september 2025.

Wie dit werkelijk aanjaagt

De campagne is gecoördineerd en komt niet van onderop. Fix the Tix — de coalitie met onder meer NIVA, Eventbrite, de Recording Academy en de Music Artists Coalition — heeft hetzelfde pakket naar het Congres en naar de staten gebracht: doorverkoop begrenzen op de oorspronkelijke totaalprijs, doorverkoopkosten op 10 %, speculatieve advertenties zonder uitzondering verbieden, kosten vanaf de eerste klik uitsplitsen. Irving Azoff was nauw betrokken bij de oprichting, en de eisen van de coalitie lopen stelselmatig parallel aan het lobbywerk van Live Nation. In juni lanceerde ze een Fan Action Center, onder verwijzing naar meldingen over ruim 6.000 misleidende ticketsites en URL’s.

Het tegenargument is niet dat fans ten onrechte boos zijn. Het is structureel, en komt van mededingingseconomen en van het Progressive Policy Institute: regels die onafhankelijke marktplaatsen aansprakelijk maken voor prijzen en de kosten van het primaire systeem onaangeroerd laten, duwen aanbod en kopers naar het platform dat de distributie al domineert — hetzelfde platform waartegen federaal en op staatsniveau mededingingsonderzoek loopt. Het amendement in D.C. dat het toezicht op primaire kosten schrapte, is dat argument in één stemming.

Het loont precies te zijn over wat dit wel en niet bewijst. Beide kampen voeren luid campagne. Maar een wetgevingsprogramma dat één helft van een tweezijdige markt reguleert en geschreven is door partijen met een commercieel belang in de andere helft, verdient de toetsing die het krijgt.

En het kernprobleem van de doorverkoopsector staat in geen van deze wetten. Dertien plafonds sneuvelden. Wat wél steeds door komt — verboden op speculatieve advertenties, totaalprijzen, links naar de oorspronkelijke verkoper, duidelijke vermelding dat het doorverkoop is — zijn de bepalingen waartegen niemand kan argumenteren zonder voor ondoorzichtigheid te pleiten. Dat is geen wetgevingsprobleem. Het is een reputatieprobleem, en geen enkele hoorzitting repareert dat.

Wat er verandert voor verkopers

De lappendeken is echt, en die loopt per staat. Een advertentie die in de ene staat legaal is, is in de andere een vergunningsovertreding. Elk serieus platform bouwt compliancelogica per staat; verwacht dat formulieren gaan vragen waar het evenement is en wat je betaalde.

Speculatief adverteren is in de VS praktisch voorbij. Elke wet die dit jaar is aangenomen verbiedt het, ook die zonder prijsplafond. Als een deel van je aanpak leunt op tickets aanbieden die je nog niet hebt, heeft dat een bekende einddatum.

Informatieplichten bereiken je eerder dan plafonds. Totaalprijzen vanaf het begin en een verplichte link naar de oorspronkelijke verkoper zorgen dat je advertentie zichtbaar naast de oorspronkelijke prijs staat. De marge die overleeft is de marge die je kunt uitleggen aan een koper die beide getallen ziet.

Volumedrempels scheppen verplichtingen die je niet ziet aankomen. De grens van 50 tickets in D.C. ligt laag genoeg dat een matig actieve verkoper er overheen gaat zonder zich ooit een bedrijf te voelen.

Plafonds blijven de uitzondering. Drie rechtsgebieden namen regels aan; slechts twee raken de prijs, één daarvan smal en met een vervaldatum in 2028. Wie je vertelt dat de Amerikaanse doorverkoop in 2026 aan banden is gelegd, heeft de koppen gelezen en niet de wetteksten.

Waar op te letten

• 1 oktober 2026 — de regels van North Carolina binden, inclusief de link naar de primaire markt.
• Najaar 2026 — of AB 1720 in Californië het bezwaar van Financiën overleeft, en of AB 1349 het zonder dat voorstel haalt.
• 1 januari 2027 — de RESALE Act van D.C., als Bowser tekent en het Congres niet ingrijpt.
• 1 juli 2028 — het aflopen van Vermont, en het eerste echte bewijs of een smal plafond iets meetbaars deed.

Voor hoe een plafond zich gedraagt als het echt wordt gehandhaafd: Ontario is het live-experiment. Voor het Europese beeld, wat het VK, de EU en Duitsland van plan zijn, en voor het Duitse wetsvoorstel in detail, het plafond van Hubig en het «beschermde ticket».

Algemene informatie, geen juridisch advies, en een momentopname van augustus 2026 van een snel bewegend beeld. Controleer de actuele stand voordat je er beslissingen op baseert.